IX Memoriał Bartka Olszańskiego dobiegł końca, lecz sama pamięć o tej świetnej imprezie, pozostanie jeszcze pewnie długo w pamięci uczestników. Walka do końca... Były latające dziabki, "Dajesz, dajesz!!!", wspaniała atmosfera, tańce na stołach, warunki zimowe. Jednakże wszystko po kolei...

Ta relacja z Memoriału, nie jest jeszcze "oficjalną relacją", więc mogą występować w niej drobne błędy. W ciągu paru dni powinna się pojawić już właściwa, na której będzie można zobaczyć pełną listę wyników, itp.

Zobacz galerię zdjęć!

Sobota

O 9 rano dotarłem do kamieniołomu na Snozce na górze Wdżar, gdzie grzecznie ustawiłem się w kolejce aby dostać przydziałowy, numerek na liście, koszuliki i parę ciekawych drobiazgów od sponsorów. Już w samym kamieniołomie od razu rzuciła się w oczy liczba oszpejonych i ubranych w gore i puchy osobników z diabolicznym błyskiem w oku, która rekordowo oscylowała wokół 50 osób, a ostatecznie stanęło na 69 osobach startujących, z czego 16 kobiet :) ( w poprzednim "rekordowym" roku było 30 zawodników i 8 zawodniczek). Z czego dość duży procent to płeć piękna (wreszcie!).

Nie ma to tamto, główny konferansjer imprezy Grzesiek Mikowski przedstawił zasady zawodów. Czyli:

Każdy uczestnik ma do zrobienia 5 dróg o różnych trudnościach, w określonym czasie. Długości dróg od 12 metrów do 20-stu.
W punktacji liczy się ilość wpinek (1 wpinka = 1 punkt) i czas, przy założeniu, że zrobi się całą drogę bez odpadnięcia. Na drogach były rozwieszone ekspresy, obowiązywał styl PP.
Wszystkie punkty na końcu się sumuje, a w przypadku gdy zrobi się wszystkie drogi bez odpadnięcia to wtedy liczy się najktrótszy czas.

Trudności dróg na Memoriale oscylowały wokół IV do VII-

Droga nr 1 najbardziej z lewej to IV z czujnym startem, a następnie rysą z dobrymi dziurami
Droga nr 2 na prawo od drogi nr 1, to V+ na której wszystkie trudności kumulowały się na skalnej "bambule". W trudnościach można było odbić trochę w lewo, lub jak przystało na tradycjonalistów frontalnie, czyli "klatą po spitach".
Droga nr 3 to już dłuższa droga VI-tkowa, na której trzeba było się sprężyć w dwóch miejscach.
Droga nr 4 (z początku 5*) na najwyższej ścianie kamieniołomu, to VII- zakończone wytrzymałościową przewieszoną płytą, która niejednego zrzuciła :) Zdecydowanie najładniejsza wspinaczka, na której można było się poskręcać i pobawić się dziabkami.

*Niestety w ferworze walki okazało się, że z 2 dróg na głównej ścianie kamieniołomu, zostanie tylko jedna. Ponieważ były zbyt blisko siebie i dwie osoby wspinające się obok siebie, mogłyby potencjalnie pouszkadzać się wzajemnie.

Droga nr 3 na 9 Memoriale Bartka Olszańskiego

Droga nr. 3 na Memoriale. Wspina się Przemek Bucharowski. fot. Bogusława Chlipała

Po przydzieleniu każdej osoby do danej grupy, rozpoczęło się wspinanie na drogach Memoriału. A w kamieniołomie dominującymi dzwiękami był zgrzyt raków i doping licznych kibiców.
Patrząc na frekwencję na zawodach, można było śmiało stwierdzić, że Klasyka Zimowa w Polsce rośnie w siłę. Krótka rozmowa z Grześkiem Mikowskim zaprowadziła nas w czasy pierwszych Memoriałów, kiedy to w finale zawodnicy na drodze finałowej mieli limit 20 minut. Większość osób które wtedy startowała w finałach robiło te drogi, lecz nie z łatwością. Od tego czasu poziom zdecydowanie wzrósł. Limit na najtrudniejszą drogę był wyznaczony na 12 minut, a czasy najlepszych przejść oscylowały wokół 3-4 minut! Ba niektóre osoby rozgrzewały się na najtrudniejszej drodze (nr 4). Inna sprawa, że nie wszyscy ją przechodzili, ale rozgrzewka była ;)
Pogoda na szczęście w tym roku dopisała. Temperatura tuż poniżej zera sprawiła, że w większości trawy były zmrożone, i nie było błota na drogach. Po południu zaczął padać śnieg, który lekko utrudniał wspin.

Dzień wspinaczkowy szybko dobiegł końca i pokaźna ekipa wyruszyła do Zakopanego, aby uzupełnić ciała izotonikami w Karczmie u Ratowników. Impreza była zacna... Tańce, swawole i hulanki nie ominęły stołów i trwały by pewnie do rana, gdyby nie perspektywa drugiego dnia zawodów.

1 Memoriał Bartka Olszańskiego

Kamieniołom na górze Wdżar, miejsce tegorocznego Memoriału, w niezbyt tegorocznej szacie zimowej. Zdjęcie pochodzi z I Memoriału. Źródło: memorialbartka.com

Niedziela

Jedni dotarli prędzej, inni z opóźnieniem (podobno impreza nie miała na to wpływu), w każdym razie zaczeło się wspinanie. Tym razem nie było już podziału na grupy, lecz każdy indywidualnie walczył na drogach które mu pozostały do skompletowania. Tak jak pisałem wcześniej poziom uczestników wzrósł i naprawdę miło było oglądać, jak większość osób kończy drogi w całości, albo mocno walczy aby nie odpaść w trudnych, nierzadko kruchych miejscach. Lecz wspinanie w wykonaniu czołówki zawodników to bardziej przypominiało czasówki, a nie prowadzenie dróg:) Gdyby nie wpinki, to prawdopodobnie czasy przejść niektórych dróg, schodziłyby poniżej minuty. A i tak nie jest źle, gdy widzi się, jak ktoś wykręca czas 2:30 na drodze nr 2, albo na drodze nr 4 bodajże 3:30.

Gdy wszyscy już przeszli co mieli przejść, nastąpiło podliczenie punktów. Przed wyłonieniem zwycięzców, Marta Olszańska podziękowała gorąco i serdecznie wszystkim uczestnikom, oraz organizatorom za świetną imprezę.

IX Memoriał na pewno nie będzie ostatnim, a na X Pani Marta spróbuje wymyślić coś specjalnego (pomysły już są:). Na pewno będzie walczyć, o to aby nawet 101 osób mogło brać udział w przyszłym memoriale... Pozostaje tylko dopingować.

Wreszcie wyniki!

Imię i nazwisko + ilość puntków zdobytych. Wszyscy finaliści wśród mężczyzn przeszli 4 drogi, więc liczył się najlepszy łączny czas na 4 drogach.

Wyniki Kobiet

Ilona Gawęda KW Kraków 34 pkt.
Iwona Soczyńska niezrzeszona 32 pkt.
Justyna Florczak KW Warszawa 28 pkt.
Dorota Kopek KW Warszawa 27 pkt.
Ewelina Zwijacz Kozica Zakopane 24 pkt.
Edyta Ropek MKS Tarnovia 22 pkt.
Ex. Joanna Metelska i Karolina Riemen 20 pkt.
Małgorzata Olszewska 19 pkt.
Ex. Aleksandra Jasińska, Anna Górka i Ewa Mirczewska 16 pkt.
Ewa Warzywoda 13 pkt.

Poza klasyfikacją znalazły się Karolina Kapera, Ola Romejko-Klentak i Asia Zając ze względu na to, że nie przystawiły się do wszystkich dróg.

Podium Kobiet na Memoriale Bartka Olszańskiego

Podium kobiet. fot. Bogusława Chlipała

Wyniki Mężczyzn

Andrzej Sokołowski Karkonoska Grupa GOPR 10'30 min
Maciej Bedrejczuk KW Rzeszów – 13'38 min
Grzegorz Bargiel TOPR – 17'07 min
Artur Małek niezrzeszony Tychy – 18'57 min
Mateusz Dejnarowicz Karkonoska Grupa GOPR – 19'02 min
Bartek Kozica Zwijacz TOPR – 21'07 min
Józef Foszyński KW Trójmiasto – 23'26 min
Tadek Grzegorzewski KW Warszawa – 25'47 min
Marcin Kraszewski KW Trójmiasto 25'51 min
Mariusz Rogus TOPR – 26'20
Mariusz Lange niezrzeszony Tychy 27'37
Waldemar Kwiatkowski KW Warszawa 27'45

Podium męskie. fot. Bogusława Chlipała

Nagroda specjalna

Nagroda specjalna dla Iwony Soczyńskiej za ducha walki i rozwój w klasycznej wspinaczce zimowej w historii Memoriału Bartka.

Andrzej Sokołowski odbiera nagrody od organizatorów. fot. Bogusława Chlipała

Pozostałe miejsca już wkrótce!

Pragnę podziękować organizatorom IX Memoriału Bartka Olszańskiego w swoim imieniu, jak i również wszystkich uczestników za wspaniałą imprezę, z niesamowitym klimatem, którą jeszcze długo się będzie wspominać.

Pani Marcie Olszańskiej za chęci i wspaniały uśmiech.
Grześkowi Mikowskiemu za ogarnięcie imprezy i humor.
Bogusi Chlipale, Marysi Olszańskiej, Jackowi Stawarzowi, Hubertowi Morawskiemu, Tomkowi Soya, czyli osobom które mierzyły nam czasy i marzli, zamiast łoić ;)
Janowi Muskatowi, wraz z przyjaciółmi za przygotowanie dróg.
Wszystkim sponsorom i patronom medialnym za pomoc, nagrody rzeczowe i pyszne drożdżówki, bigos, żurek, herbatkę.

Damian Granowski