Maltatal jest doliną wyrzeźbioną przez lodowiec. Znajduję się w Górnej Karyntii we wschodniej części parku narodowego Wysokie Taury. Poetycko opisywana była jako dolina spadającej wody – nie sposób się nie zgodzić z poetą, wodospadów ergo lodospadów w zimie mamy tam zastrzęsienie.
Trudno pisać o łącznej liczbie lodospadów czy też dróg mikstowych bo uważam, iż te dane zmieniają się zbyt szybko oraz są zbyt zależne od warunków w danym roku by publikować je w tekscie.
U-kształtna dolina przeradza sięw wąski, stromy kanion w górnym jej biegu, gdzie tworzą się lodospady przeróżnego autoramentu oraz trudności. Od sytych krótkich lodospadów bo łatwe, dlugie lodospady szkoleniowe, dostępne wprost z drogi (auto z auta). Miłośnicy drytoola znajdą mnóstwo ciekawych, doskonale obitych dróg.
Z punktu widzenia wspinaczy dolina to istny raj, krótkie podejścia od miejsca gdzie zostawiamy samochód, obiektywnie bezpiecznie na podejściu i zejściu (najczęściej są to zjady linią lodospadu, lub obok lasem), powodują, że można się skupić tylko i wyłącznie na wspinaniu. Z własnego doświadczenia wiem, że szkoda każdego dnia, chcemy więcej i więcej.

Dojazd.

O przejścia granicznego w Cieszynie na miejsce mamy ok. 660km.
Ja jechałem trasą : Cieszyn - Olomouc - Brno - Znojmo - Wiedeń - Nenunkirchen - Bruck an der Mur - Judenburg - Murau - Stadl an der Mur - Ramingstein - Thomatal - Innerkrems.
Do poruszania się w dolinie zalecane są łańcuchy lub auto z napędem 4x4. W tym roku akurat było spoko, ale w przypadku ostrzejszej zimy, wyżej wymienione akcesoria mogą okazać się niezbędne.

Noclegi

Najbardziej znanym i polecanym miejscem jest bez wątpienia gasthaus Hubertus. Nie jest to z pewnością najtańszy sposób na nocleg w dolinie, ale jest prowadzony przez można powiedziec „kustosza rejonu”, prowadzącego również szkołę wspinaczkową – jest więc climbers friendly – mamy do dyspozycji suszarnię, mały warsztat by naostrzyć dziaby i raki. W razie jakieś awarii, można również wypożyczyć szpej. Aktualne ceny można sprawdzać na stronie internetowej :
http://www.gaestehaushubertus.at/
Opłaca się pojechać np. w 4 osoby i wynająć apartament, mamy wtedy do dyspozycji kuchnię, co uniezależnia nas od miejscowych posiłków, które nie są ani tanie ani jakoś wybitnie smaczne.
Z pensjonatu przemieszczamy się w głąb doliny ok. 8km do pierwszych lodospadów.
Pewną alternatywą może być nocgleg w schronisku OEAV :
http://www.gmuenderhuette.at/
Plusem będzie na pewno lepsza cena, oraz położenie głębiej w dolinie, alez kolei  znając tamtejsze zwyczaje pewnie będziemy skazani na miejscową kuchnię, co suma sumarum na pewno wyjdzie drożej.
Trzecią opcją jest krzonowanie – ale cóż miłośnikom gatunku na pewno nie trzeba udzielać porad, ja osobiście odradzam, czas skończyć z etykietką „Polaka na weście”.

Topo rejonu

Źródło: planetmountain.com

Powyższa mapka pozwala zapoznać się ogólnie z doliną, sporo dokładniejszych informacji można znaleść na miejscu w gasthausie, gdyż przewodnik po lodach Karyntii nie został wydany na Polskę.Kosztuje 23E, chętni mogą go kupić na miejscu, ale jest jak najbardziej do wglądu w biblioteczce.
Pod poszczególnymi numerkami kryją się lodospady, które zostaną opisane przeze mnie dokładnie w kolejnych linkach.
Drogi mają komplet stanowisk, u góry jest to najczęściej pętla na drzewie, gdzieś niżej spity , mailony lub jakiś łańcuch. Zalecam mieć ze sobą linę 2x60m, mamy wtedy zapas i luz psychiczny . Do tego set dobrej klasy śrub lodowych oraz sprzęt osobisty, kilogram buły, umiejętności  i Voila !

Zasady obowiązujące w dolinie.

Miejsce obfituje w zwierzynę łowną, sprzyjają temu pewnie gęsto rozmieszone paśniki… więc aby nie płoszyć jeleni myśliwym wspinanie dozwolone jest od 1 stycznia. Zjazdy po skończonej drodze jak już mówiłem wcześniej następują w bezpośredniej bliskości lodospadu. Dojścia do lodospadów czasami znajdują się na terenie prywatnym, ale sprawdziłem empirycznie, korzystając z wydeptanych ścieżek nie narażamy się na nieprzyjemności.
W razie wypadku – pomoc wzywamy pod numerem 112, oczywiście musimy być ubezpieczeni. Polecam członkostwo w  OEAV, ew. należy wykupić sobie polisę uwzględniającą sporty ekstremalne.
Przed wyjazdem wyrabiamy sobie w oddziale NFZ kartę EKUZ – dzięki temu ew koszty leczenia nie zepsują nam urlopu.
Zapraszam do odwiedzenia doliny i świetnej zabawy.