K2 - to drugi co do wysokości szczyt świata i najwyższy w Karakorum. Uważany za najtrudniejszy ośmiotysięcznik. Niezdobyty do dziś zimą, pomimo wielu prób mocnych wypraw.

Wysokość: 8611 m npm.

Lokalizacja: leży na granicy Pakistanu i Chin.

Pierwsze wejście: 31 lipca 1954 rok, Achille Compagnoni i Lino Lacedelli.

Pierwsze polskie wejście: 23 czerwca 1986, Wanda Rutkiewicz jako pierwsza europejka (3 kobieta na świecie).

Opis

Góra zbudowana ze skał krystalicznych, przeważa gnejs i granit. W 1856 T.G. Montgomerie, brytyjski badacz pracujący w indyjskim urzędzie mierniczym dokonał pomiaru szczytu, który znalazł się na liście 35 najwyższych szczytów świata i uplasował się na drugim miejscu. Stąd nazwa K2.
K2 ma specyficzne położenie ponieważ leży na terenie Pakistanu. Jednak ściśle przylega do potężnych Chin, które walczą z Pakistanem o ten teren. Także Indie są zamieszane w spór ponieważ roszczą sobie prawa do regionu Kaszmiru, który częściowa podlega pod Pakistan. Dlatego Indie uważają się za administratora K2.
Szczyt uważany jest za jeden z najtrudniejszych ośmiotysięczników do zdobycia. Może o tym świadczyć fakt, że jeszcze nikomu nie udało się dokonać wejścia zimowego. Powodem są bardzo trudne warunki wspinaczkowe, znajdują się przy wejściu na wierzchołek, w okolicy 8000 metrów n.p.m.

Historia zdobywania

W 1856 wyprawa topografów angielskich kierowana przez kapitana T.G.Montgomerie, dostrzegła ze wzniesienia Haramukh w Kaszmirze górę, która zdecydowanie przewyższała otaczające ją wierzchołki Karakorum. Wtedy też powstała nazwa K2, która była dziełem przypadku. W czasie sporządzania siatki pomiarowej przyjęto wówczas do oznaczenia szczytów literę K (od Karakorum) oraz liczby dla oznaczenia kolejnych od zachodu ku wschodowi wierzchołków i tak góra oznaczona została K2 (ang. "key-two"). Poszukiwano również nazw miejscowych, lecz okazało się, że nikt z miejscowych nawet nie zdawał sobie sprawy z istnienia szczytu. A do tego dla tubylców nazwa K2 brzmiała bardzo dzwięcznie, dlatego z czasem nazwa K2 stała się najczęściej używana.

W 1861 roku dotarła pod K2 ekspedycja angielska, która zmierzyła wysokość szczytu na 8611 m (28253 stopy). A z kolei w 1889 roku Bronisław Grąbczewski, Polak w służbie carskiej odkrył K2 od północy i zaproponował nazwę "Szczyt Cesarzewicza Mikołaja", która na szczęście się nie przyjęła.

Próby zdobycia

Oczywiście niezawodni anglicy, wyruszyli z wyprawą która miała zdobyć szczyt w 1902 roku. Próbowali atakować grań północno wschodnią. Lecz trudności techniczne, epidemie grypy, pogoda, sprawiły, że dotarli jedynie do wysokości 6600 metrów.

Kolejna ekipa pod K2 to włoska wyprawa kierowana przez Luigi Amadeo di Savoia księcia Abruzzów. Po, wielu próbach uznano, że czwarte żebro od zachodu w grani południonowo wschodniej rokuje szansę na przejście. Niestety po kolejnych atakach zrezygnowano z prób zdobycia góry, ale nazwa Żebra Abruzzów pozostała.

W 1938 roku pojawili się amerykanie, pod kierownictwem Charlesa S. Houstona, która pokonała Żebro Abruzzów, niestety później spróbowała ataku w stylu alpejskim, co w tamtych czasach raczej nie mogło się powieść.

Pierwsze wejście

Pierwsze wejście miało miejsce 31 lipca 1954 roku. Na szczycie stanęli Achille Compagoni i Lino Lacedelli. Uczestniczyli oni w wyprawie włoskiej dowodzonej przez Ardito Desio.
Pierwszego polskiego wejścia dokonała Wanda Rutkiewicz 23 czerwca 1986 roku. Była ona również pierwszą europejką (a 3 kobietą w ogóle), która stanęła na szczycie K2. Wraz z towarzyszącymi jej Liliane i Maurice Barraadow wspięła się bez dodatkowego tlenu.

Ważniejsze daty, wejścia i próby

• 31 lipca 1954 rok, Achille Compagnoni i Lino Lacedelli stanęli jako pierwsi na szczycie.
• 1954 - Pakistańczycy zamykają rejon Baltoro z powodu sporów o przynależność góry.
• 1960 - niemiecko-amerykańska  wyprawa dochodzi do wysokości 7250 idąc drogą pierwszych zdobywców.
• 1975 - amerkańska wyprawa kierowana przez Jima Whittakera (pierwszego amerykanina, który zdobył Mt. Everest), której zamiarem było zdobycie szczytu północno-zachodnią granią. Niestety z powodu wuielu sporów przerwano próbe na wysokości 6700.
• 1975 - silna polska wyprawa pod kierownictwem Janusza Kurczaba dochodzi do wysokości 8400 - choroby wspinaczy uniemożliwiają dalsze ataki.
• 1977 - licząca 50 wspinaczy i 1500 tragarzy japońska wyprawa zdobywa szczyt 8 sierpnia. Drugie wejście na K2 to zasługa zespołu: Shoji Nakamura, Tsuneo Shigehiro i Takayoshi Takatsuka. Dzień później wierzchołek zdobywa jeszcze trzech Japończyków oraz Pakistańczyk Ashraf Aman.
• 1983 - wyprawa włoska powtarza przejście Japończyków północną granią.
• 1985 - na wierzchołku staje 11 osób.
• 1986 - Wanda Rutkiewicz staje jako pierwsza Europejka i pierwsza Polka na szczycie K2. Jerzy Kukuczka i Tadeusz Piotrowski wytyczają Polską Drogę na południowej ścianie.
• 1996 - Polsko-amerykańsko-włoska wyprawa - szczyt zdobywają Krzysztof Wielicki, Kuntner, Bianchi oraz Piotr Pustelnik, Ryszard Pawłowski, Buhler.
• 1997 - Japońska wyprawa zdobywa szczyt wariantem drogi na zachodniej ścianie. Szczyt zdobywa 7 Japończyków i 4 szerpów.
• 1999 - Hans Kammerlander próbuje zjechać na nartach - dochodzi do wysokości 8400m.
• 2002/2003 - Polska zimowa wyprawa - Piotr Morawski  i Denis Urubko stawiają obóz na 7650. Silny wiatr uniemożliwia wspinaczkę na szczyt.
• 2008 - oberwanie seraka powoduje śmierć 11 himalaistów.

Ciekawostki

• W 1861 roku dotarła pod K2 ekspedycja angielska, która zmierzyła wysokość szczytu na 8611 m (28253 stopy). A z kolei w 1889 roku Bronisław Grąbczewski, Polak w służbie carskiej odkrył K2 od północy i zaproponował nazwę "Szczyt Cesarzewicza Mikołaja", która na szczęście się nie przyjęła.
• Tylko 8 kobiet zdobyło K2: Liliane Barrard, Julie Tullis, Wanda Rutkiewicz, Chantal Mauduit, Alison Hargreaves, Edurne Pasaban, Nives MEROI, Yuka Komatsu.
• Katastrofa na K2 w 1986 roku– nazwa ta odnosi się do okresu między 21 czerwca a 10 sierpnia 1986 r., kiedy to na 40 wspinaczy trzynaścioro zginęło na K2 w wyniku wyjątkowo złych warunków pogodowych. Jest to najtragiczniejszy okres w historii wspinaczki na K2.
• U podnóża K2 pochowana jest Dobrosława Miodowicz-Wolf, która zmarła podczas schodzenia po nieudanym ataku szczytowym w tragicznym sezonie 1986. Była polską alpinistką i himalaistką. Etnograf, pracowniczka Muzeum Etnograficznego w Warszawie.
• W zimie 2002/2003 po północnej stronie góry działała Polska Wyprawa Zimowa Netia K2 kierowana przez Krzysztofa Wielickiego, w której skład weszło również czterech alpinistów z Gruzji, Kazachstanu i Uzbekistanu. Bazę główną na lodowcu Qogir założono 29 grudnia 2002. W ciągu 2 miesięcy działalności rozpięto kilka kilometrów lin poręczowych i założono cztery obozy, najwyższy na 7650 m n.p.m. rozbili Piotr Morawski i Denis Urubko. Atak szczytowy uniemożliwiły huraganowe wiatry.
• W sezonie 2008 zejście lawiny spowodowało serię zdarzeń, w której zginęło jedenastu himalaistów: Trzech Koreańczyków, dwóch Nepalczyków, dwóch Pakistańczyków, Serb, Irlandczyk, Norweg i Francuz. Przyczyną tragedii było oderwanie się bloku lodowego (wielkiego seraka) powyżej trudnego żlebu zwanego "Bottleneck" (Szyjka butelki), co spowodowało lawinę, która pozrywała liny poręczowe w żlebie i uniemożliwiło bezpieczne szybkie zejście do obozu.
• O K2 powstał film : „K2: The Ultimate High”, oraz niesławne "Granice Wytrzymałości".
• W rejonie K2 panują ekstremalne warunki pogodowe. Zimą temperatura spada nawet do -45 stopni Celsjusza, a prędkość wiatru dochodzi do 200 km/h.
• Według Chin pierwszym odkrywcą i badaczem szczytu był niejaki Jan Gołaszewski (1798-1841). Uczestnik Powstania Listopadowego zesłany na Syberię w 1832 roku. Gołaszewski wcześniej studiował geologię i geografię w Paryżu. W 1833 roku Gołaszewski uciekł do Chin. Tam trafił na dwór lokalnego gubernatora, gdzie nauczył się języka mandaryńskiego. Gołaszewski  zasłynął jako znakomity geograf i geolog. W 1836 roku trafił na dwór cesarski. Cesarz Chin wysłał go następnie w rejon Karakorum. Tam Gołaszewski dokonywał pomiarów i badań. W latach 1837-1841 zbadał całe pasmo Karakorum nadając szczytom nazwy. Przy pomiarach góry zwanej obecnie K2 pomylił się tylko o 1 metr.

Cytaty

• „ K2 trzykrotnie odparło nasze ataki. W ostatniej wyprawie w 1986 roku do szczytu zabrakło nam 300 metrów na słynnym południowym filarze. Dwa biwaki powyżej 8000 metrów, walka z niekończącymi się trudnościami... a jednak odwrót, bo chociaż pragnęłyśmy wejść na K2, jak na żaden inny ośmiotysięcznik, to jednak nie byłybyśmy gotowe zapłacić za szczyt każdej ceny” Anna Czerwińska

Zdjęcia

{gallery}gory/k2{/gallery}

Filmy

filmik z wejścia na K2

Tragedia na K2. Zginęło 11 osób.